Popremierowe refleksje możecie przeczytać na stronie Gminnego Ogniska Dziecięco-Młodzieżowego "Tęcza", który przy wsparciu Nadarzyńskiego Ośrodka Kultury przygotował projekt.
A jak to wszystko się zaczęło? Opowiada o tym wydrukowany w towarzyszącym premierze folderze, którego fragment pozwolę sobie tu przytoczyć:
Pewnego popołudnia siedziałyśmy z
dziećmi przy podwieczorku i czytałyśmy po raz kolejny fragment
książki Doroty Suwalskiej pt. „Marionetki Baby Jagi”. Piszę
„po raz kolejny” ponieważ ten utwór dość często gości w
naszych ogniskowych progach, szczególnie podczas zajęć
profilaktycznych. W pewnym momencie… zażartowałam, że niedługo
całą książkę będziemy znać na pamięć. Wtedy właśnie
zrodził się pomysł na przedstawienie profilaktyczne naszego
teatrzyku „TAK”.
(Marzena Latoszek, Agata Sierputowska)
Co było pomiędzy pomysłem a premierą? Troszkę już o tym na blogu pisałam i pewno jeszcze będę do tego wracać, bo proces realizacji spektaklu wiele mnie nauczył i dostarczył wielu wzruszeń. Jak choćby to, które mnie ogarniało w chwili, gdy Ania (główna bohaterka książki i spektaklu) z oczami pełnymi łez próbowała się wyrwać spod władania złej czarownicy krzyczącej za nią "Nie wolno ci płakać! Słyszysz!". Lub, kiedy jeden z młodych aktorów wyznał: "Szkoda, że to już koniec! Szkoda, że już nie będzie prób!" sprawiając, że w ogniskowej świetlicy wciąż prowadzone będą teatralne zajęcia. Wygląda na to, że słowa mogą mieć moc sprawczą :)
